પોતાનું જીવન અને કિસ્મત સુધારવા જરૂરી છે, મેનેજમેન્ટ

જીવનમાં નકામું કંઈ જ નથી હોતુ. આપણે જ આપણા કાર્યોથી વસ્તુઓને વ્યર્થ કે કામની બનાવીએ છીએ. હકીકત તો એ છે કે, જે પરમાત્માએ આ દુનિયા બનાવી તે વિશાળ હૃદયવાળો પરમાત્મા નકામી વસ્તુ શા માટે બનાવે? વાસ્તવિક દ્રષ્ટિએ પરમાત્મા પોતે જ એક મેનેજર(પ્રબંધક) છે અને તેમને આપણા જીવનમાં દરેક તબક્કે, દરેક વસ્તુની સાથે મેનેજમેન્ટની સંભાવના છોડી રાખી છે.આપણે મેનેજમેન્ટ કરવાનું ચૂકી જઈએ તો નુકસાન આપણું જ થશે. જો યોગ્ય મેનેજમેન્ટ હોય તો આપણે દરેક બાબતનો ઉપયોગ કરવા લાગીશું. જીવનનું સંયોજન જે પ્રબંધનથી કરવામાં આવે છે તેમાં દરેક વસ્તુ ઉપયોગી છે. કણ-કણ કામનો છે. ભગવાને આપણી જિંદગી ઉપહારના રૂપે આપી છે અને ભગવાને પોતે આપેલા ઉપહારમાં ખોટ કેવી રીતે રાખે? જેમને આ ઉપહાર સંભાળતા નથી આવડતું તેઓ જીવનને કચરો જ બનાવી દે છે.

આ વાત કલાકારોને જોઈને વાત સમજમાં આવે છે. જેને સ્વરોની સમજ ન હોય તેમની માટે સંગીત ઘોઘટ છે, પરંતુ એક સંગીતકાર તે જ સ્વરોથી અદભૂત કામ કરે છે. કારણ કે તે સ્વરોનું પ્રબંધન કરે છે. વિખેરાયેલા રંગો આપણી માટે કાદવથી વિશેષ કંઈ નથી. પરંતુ એક ચિત્રકાર તે જ રંગોથી અદભૂત ચિત્રકારી કરે છે. કોને ક્યારે જમાવવું તેનો ઉપયોગ કરવો આનુ નામ જ પ્રબંધન છે.

જે દિવસે આપણે આપણા તત્વોનું પ્રબંધન સમજી જઈએ છીએ તે દિવસે આપણો લોભ દાનમાં બદલાઈ જાય છે. ક્રોધ દયામાં પરિવર્તન થઈ જાય છે. વાસના શુદ્ધ થવા લાગે છે. દુશ્મન અને દોસ્ત વચ્ચેનો ભેદ સમાપ્ત થઈ જાય છે. જો જીવનનું મેનેજમેન્ટ યોગ્ય છે તો પ્રકૃત્તિમાં જ પરમાત્માને પામી શકાય છે. એટલે જિંદગીમાંથી કોઈપણ વસ્તુ ફેંકો નહીં. તેનું યોગ્ય રીતે મેનેજમેન્ટ કરો એટલે પરમાત્માના દર્શન થવા લાગશે.