દંપતીને સાત જન્મનાં સાથી બનાવે છે આ સાત પગલાં

હિંદુ શાસ્ત્રો મુજબ લગ્ન એટલે સાત જન્મનો સાથ.સોળ સંસ્કારમાંનો એક સંસ્કાર એટલે લગ્ન જેમાં અનેક રિવાજો અને વિધીઓ હોય છે જેને સંલગ્ન કારણો પણ રહેલાં હોય છે લગ્નનાં ફેરાં બાદ સપ્તપદીની વિધી કરવામાં આવે છે.જેમાં લગ્નનાં ફેરાં અને આ સપ્તપદીની પ્રથા વગર લગ્નને અધુરાં માનવામાં આવે છે. યજ્ઞકુંડનાં ઉત્તરની તરફ ઊભા રહીને વર પોતાનો જમણો હાથ વધૂનાં જમણા ખભા પર રાખે છે અને બન્ને પોતાનું મો ઉત્તર દિશા તરફ રાખે છે અને અમુક મંત્રોનાં ઉચ્ચારણ બોલતાં તેઓ સાત પગલાં સાથે ભરે છે.

પહેલાં પગલાંમાં વર- વધૂ એક સાથે પગલું ભરે છે. વર કહે છે કે – અન્ન માટે આ પહેલું પગલું આપણે એકસાથે રાખીએ છીએ, તારૂ મન મારા મનને અનુકૂળ રહે, પરમાત્મા તને મારા અનુકૂળ બનાવે, આપણે બન્ને મળીને સંતાનને પ્રાપ્ત કરીએ જે ચિરાયુ બને. બીજી પગલું શારીરિક બળ માટે હોય છે, વર –વધૂ આ બન્ને પગલાં સાથે માંડે છે.ત્રીજું પગલું ધન માટે હોય છે જે પગલું બન્ને એકસાથે ભરે છે, જેમાં વર જે પણ કમાય તેમાં વધૂ તેને અનુકૂળ થઇ રહે.

ચોથું પગલું વર-વધૂ સુખ માટે એક સાથે આગળ વધારે છે,જ્યારે પાંચમું પગલું સમાજ માટે. છઠ્ઠું પગલું દરેક ઋતુઓ- જીવનનાં દરેક પરિસ્થિતિઓ સાથે વીતાવવા માટે અને સાતમું પગલું એ ભાવ સાથે આગળ વધારે છે કે આપણે આખું જીવન સારાં મિત્રો બની રહીશું.આપણાં બન્નેનાં મન એકબીજાને અનુકૂળ રહે,પરમાત્માં તને મારાં અનુકૂળ બનાવે અને આપણાં બન્નેની જે સંતાન થાય તે ચિરાયુ આયુવાળી થાય આમ આ સાત પગલાંમાં વર-વધૂ આ સાત રિવાજો નિભાવીને સાત જન્મોનાં સાથી બને છે.